ژوکر ژان پییر مارتینز پگاه مرادی مجتبی افراخته خاموش

ژوکر نمایش‌نامه‌ای از ژان پیر مارتینز، نمایش‌نامه‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس معاصر فرانسوی است. او تاکنون بیش از ۷۰ نمایش‌نامه‌ و ۶۰ فیلم‌نامه نوشته است. که از مهم‌ترین آنها می‌توان به «جمعه سیزدهم»، «این خانم، این آقا» اشاره کرد. نمایشنامه‌های مارتینز در ۵ قارهٔ مختلف و در ۵۰ کشور جهان به ده‌ها زبان ترجمه و منتشر شده‌اند. نمایشنامهٔ «ژوکر» در سال ۱۳۹۵ در جشنوارهٔ نمایشنامه‌خوانی دانشگاه هنر و معماری به شیوه‌ای نو، به کارگردانی پگاه مرادی به روی صحنه رفت و به‌عنوان بهترین کارگردانی و بهترین ترجمه از سوی داوران جشنواره برگزیده شد. این نمایش نامه دو شخصیت دارد؛ الکس و ژوکر (جوکر). الکس یک فیلمنامه‌نویس است که دارد روی آخرین اثرش کار می‌کند اما دردسرهایی پشت سرهم برایش پیش می‌آید، طلبکارها زنگ می‌زنند، نامزدش از او گلایه می‌کند و در آخر کامپیوترش می‌ترکد. او در خیالاتش غرق می‌شود و در خیال با ژوکر ملاقات می‌کند. کسی که می‌گوید تعمیرکار است و می‌تواند کامپیوترش را درست کند: «الکس: کاری برای نجاتش خواهید کرد؟ ژوکر: اندام‌های حیاتیش هنوز کار می‌کنه، اما در نگاه اول، دستگاه دچار مرگ مغزی شده. امیدوارم حافظه‌اش رو از دست نداده باشه. الکس: اما من تمام کارهامو با این کامپیوتر انجام می‌دم. ژوکر: شغل شما چیه؟ الکس: برای تلویزیون سریال‌های احمقانه می‌نویسم. ژوکر: باید جذاب باشه. الکس: من فکر می‌کردم صفت احمقانه شما رو فراری بده. ژوکر: من همیشه سعی می‌کنم نیمهٔ پر لیوانو ببینم. الکس: در مورد کامپیوتر من، نیمهٔ پر لیوانش کجاست؟»