از جیحون تا وخش گزارش سفر به ماوراء النهر محمدجعفر یاحقی مهدی سیدی آهنگ قلم

گزارش سفر به ماوراءالنهر

این کتاب، گزارشی ارزشمند از سفر گروهی از پژوهشگران ایرانی به شهرهای ماوراء النهر است. این سفر در زمستان سال 1374 خورشیدی انجام شد و بیست و چهار روز طول کشید زمانی که دو کشور تاجیکستان و ازبکستان پس از فروپاشی اتحاد شوروی به تازگی استقلال خود را به دست آورده بودند. در این دوران سرزمین تاجیکستان روزهای سختی را گذرانده است.

ین کتاب بدون تغییر و با تعدادی عکس از مراکز مهم و تاریخی این منطقه به چاپ رسیده است.؛ سفری که یکی از نویسندگان این گزارش درباره آن چنین می نویسد:
تمام تاریخ از روزگار افراسیاب گرفته تا تیمور لنگ و استالین در برابر چشمانمان فشرده شد. تمام زبان فارسی از ترجمه تفسیر طبری تا بدایع الوقایع واصفی و از بدایع الوقایع تا یادداشت های صدرالدین عینی در برابرمان بود...

نویسنده در مقدمه با تاسف و گله مندی بر این نکته تاکید می کند که ما هنوز نتوانسته ایم جایگاه قابل قبولی در این منطقه برای خود ایجاد کنیم و این درحالی است که کشور ترکیه و امریکا در این زمینه بسیار تلاش می کنند و موفق تر بوده اند. وی همچنین در مقدمه از کسانی یاد می کند که نامشان در کتاب برده شده و امروز در میان ما نیستند و از دنیا رفته اند.

سفرنامه از تاشکند آغاز می شود. سمرقند، بخارا، کولاب، خجند و دوشنبه شهرهای دیگری است که در این سفرنامه درباره آن ها سخن به میان آمده است. سفر از 22 بهمن 1374 آغاز شده و در 15 اسفند همان سال پایان یافته است. مسافرین پنج نفر بودند: یک نفر کارشناس دفتر گسترش زبان فارسی از طرف وزارت خارجه، مهدی سیدی با نگاه تاریخی، رجبعلی لباف خانیکی با نگاه باستان شناسی، سید جواد ارشادی نیا از نگاه دیانت و هنر دینی و یاحقی با دیدگاه ادبیات و فرهنگ.
نویسنده ضمن بیان اطلاعات تاریخی و جغرافیایی، مراکز دیدنی، فاصله راه ها و شخصیت های مهم را نیز معرفی می کند.